Za dużo, za długo, bez wyjścia

Przy dystresie coraz większą rolę zaczynają odgrywać układy związane z zagrożeniem i reakcjami obronnymi, między innymi ciało migdałowate. Jeśli taki stan powtarza się często lub trwa długo, może wpływać również na funkcjonowanie kory przedczołowej i hipokampa, czyli obszarów ważnych między innymi dla uczenia się, pamięci i podejmowania decyzji. Wiesz już dlaczego Twój pies nie potrafi się skupić na Tobie i jedzeniu w miejscu dla niego trudnym? Mój pies w tramwaju w takim stresie nie zjadłby żadnego smakołyka. Ale już po kilku takich sesjach w tramwaju (nadal w stresie, ale tym mobilizującym) była w stanie utrzymać ze mną kontakt, skorzystać z mojej pomocy, węszyć.